Een bijzondere start van een dirigenten carriëre: In
1995 maakte Vincent de Kort zijn debuut als dirigent bij het Oslo
Philharmonic Orchestra op uitnodinging van Mariss Jansons. Dit leidde
al gauw tot gastdirecties bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest, het
Concertgebouw Kamerorkest en andere Nederlandse Orkesten waaronder het
Noord Nederlands Orkest, Limburgs Symfonie Orkest, Orkest van het
Oosten en Brabants Orkest.
Uitnodiging leidden hem sindsdien
naar het fameuze Gewandhausorchester Leipzig, Staatskapelle
Dresden, New
Japan
Philharmonic Orchestra, Sinfonia Varsovia, Vlaams Radio Orkest,
Bochumer Symphoniker, Nordwestdeutsche Philharmonie, Kölner
Kammerorchester, Johannesburg Philharmonic, KZN Philharmonic Orchestra
Durban, Bern Symfonie Orchester, Zürich
Symphony Orchestra, Orchestre Symphonique de Tours, European
Sinfoniëtta, alsook het European
Union
Youth Ochestra, waarin hij
eerder al als cellist had gespeeld onder leiding van Claudio Abbado.
Na
zijn studie
bij Ed Spanjaard in Den Haag en Mariss Jansons in Oslo werd
hij uitgenodigd naar St. Petersburg om te studeren bij de legendarische
leraar van Valery Gergiev, Professor Ilya Musin. Bovendien was de Kort
assistent van Bernard Haitink en Gennady Rozhdestvensky.
Als
assistent van William Christie heeft Vincent de Kort een grote kennis
van de uitvoeringspraktijk van de barok muziek kunnen ontwikkelen.
Vanwege zijn brede ervaring in het barok-, klassieke maar ook
romantische repertoire, wordt hij met regelmaat gevraagd
door orkesten, vaak juist specifiek voor het repertoire uit de
klassieke
periode. In binnen en buitenland maakte hij grote indruk door zijn
opvallend dynamische interpretaties van de Mozart opera’s:
Over
zijn Don Giovanni met het Vlaams Radio Orkest in 2006 schreef Trouw: 'Een uitpuilend Concertgebouw
danste bijkans op de stoelen van plezier na het zien, horen en vooral
meemaken van Mozart's Don Giovanni ...een uitvoering die bruiste,
dartelde en zinderde'. Na zijn Cosi fan tutte in Edinburgh schreefde Schotse Herald:
'Dutch conductor Vincent de Kort is a real discovery!', vervolgens na
Die Zauberflöte: '...a brilliant conductor! ...he makes the Scottish
Opera Orchestra sound like a tight, racy period band - don't be late or
you'll miss the overture!' Na aanleiding van zijn Le Nozze di Figaro
schreef De Volkskrant: 'Vincent de Kort is de ideale theater-dirigent!'.
Vincent de Kort is is regelmatig te gast bij gerenommeerde operahuizen zoals de Oper Leipzig (Rodolphe's
Jason et Médée), Semperoper Dresden
(La Bohème), Scottish Opera
(Cosi fan tutte en
Die Zauberflöte), New National Theatre Tokyo
(Le Nozze di Figaro), Theater Luzern
(Peter Grimes), Theater Bern (Bizet's
La jolie fille de Perth), en in eigen land bij de Nationale
Reisopera waar hij producties leidde van
Die Zauberflöte,
Die lustige Witwe en Peter Schat
's Aap verslaat de knekelgeest. In Wenen dirigeerde de Kort
Cosi fan tutte in Schönbrunn, in het Nelson Mandela Theater in
Johannesburg een bejubelde
Aida en Khumalo's
Zulu opera
Princess Magogo. In de Robeco zomerserie van het Amsterdamse Concertgebouw
leidde hij
Le Nozze di Figaro, Don Giovanni en
Il barbiere di Siviglia. Met de Bochumer Symphoniker
La Clemenza di Tito. In het Russische Staatstheater van
Tatarstan dirigeerde hij een breed gevarieerd repertoire waaronder
La Traviata, Falstaff, Aida en Mussorgsky’s
Boris
Godunov. Na deze
Boris Godunov ontving hij in 2003 een hoge staatsonderscheiding uit handen van de president van de republiek Tatarstan.
Hij was de oprichter en musicdirector van zowel het internationale
kamerorkest European Sinfonietta als het Opera Festival Alden Biesen in
Belgie. In zijn vrije tijd is Vincent de Kort een fanatieke hardloper.
Hij loopt twee marathons per jaar.