Een bijzondere start van een dirigenten carriëre: In 1995 maakte Vincent de Kort zijn debuut als dirigent bij het Oslo Philharmonic Orchestra op uitnodinging van Mariss Jansons. Dit leidde al gauw tot gastdirecties bij het Rotterdams Philharmonisch Orkest, het Concertgebouw Kamerorkest en andere Nederlandse Orkesten waaronder het Noord Nederlands Orkest, Limburgs Symfonie Orkest, Orkest van het Oosten en Brabants Orkest.

Uitnodiging leidden hem sindsdien naar het fameuze Gewandhausorchester Leipzig, Staatskapelle Dresden, New Japan Philharmonic Orchestra, Sinfonia Varsovia, Vlaams Radio Orkest, Bochumer Symphoniker, Nordwestdeutsche Philharmonie, Kölner Kammerorchester, Johannesburg Philharmonic, KZN Philharmonic Orchestra Durban, Bern Symfonie Orchester, Zürich Symphony Orchestra, Orchestre Symphonique de Tours, European Sinfoniëtta, alsook het European Union Youth Ochestra, waarin hij eerder al als cellist had gespeeld onder leiding van Claudio Abbado.

Na zijn studie bij Ed Spanjaard in Den Haag en Mariss Jansons in Oslo werd hij uitgenodigd naar St. Petersburg om te studeren bij de legendarische leraar van Valery Gergiev, Professor Ilya Musin. Bovendien was de Kort assistent van Bernard Haitink en Gennady Rozhdestvensky.

Als assistent van William Christie heeft Vincent de Kort een grote kennis van de uitvoeringspraktijk van de barok muziek kunnen ontwikkelen. Vanwege zijn brede ervaring in het barok-, klassieke maar ook romantische repertoire, wordt hij met regelmaat gevraagd door orkesten, vaak juist specifiek voor het repertoire uit de klassieke periode. In binnen en buitenland maakte hij grote indruk door zijn opvallend dynamische interpretaties van de Mozart opera’s:

Over zijn Don Giovanni met het Vlaams Radio Orkest in 2006 schreef Trouw: 'Een uitpuilend Concertgebouw danste bijkans op de stoelen van plezier na het zien, horen en vooral meemaken van Mozart's Don Giovanni ...een uitvoering die bruiste, dartelde en zinderde'. Na zijn Cosi fan tutte in Edinburgh schreefde Schotse Herald: 'Dutch conductor Vincent de Kort is a real discovery!', vervolgens na Die Zauberflöte: '...a brilliant conductor! ...he makes the Scottish Opera Orchestra sound like a tight, racy period band - don't be late or you'll miss the overture!' Na aanleiding van zijn Le Nozze di Figaro schreef De Volkskrant: 'Vincent de Kort is de ideale theater-dirigent!'.

Vincent de Kort is is regelmatig te gast bij gerenommeerde operahuizen zoals de Oper Leipzig (Rodolphe's Jason et Médée), Semperoper Dresden (La Bohème), Scottish Opera (Cosi fan tutte en Die Zauberflöte), New National Theatre Tokyo (Le Nozze di Figaro), Theater Luzern (Peter Grimes), Theater Bern (Bizet's La jolie fille de Perth), en in eigen land bij de Nationale Reisopera waar hij producties leidde van Die Zauberflöte, Die lustige Witwe en Peter Schat's Aap verslaat de knekelgeest. In Wenen dirigeerde de Kort Cosi fan tutte in Schönbrunn, in het Nelson Mandela Theater in Johannesburg een bejubelde Aida en Khumalo's  Zulu opera Princess Magogo. In de Robeco zomerserie van het Amsterdamse Concertgebouw leidde hij Le Nozze di Figaro, Don Giovanni en Il barbiere di Siviglia. Met de Bochumer Symphoniker La Clemenza di Tito. In het Russische Staatstheater van Tatarstan dirigeerde hij een breed gevarieerd repertoire waaronder La Traviata, Falstaff, Aida en Mussorgsky’s Boris Godunov. Na deze Boris Godunov ontving hij in 2003 een hoge staatsonderscheiding uit handen van de president van de republiek Tatarstan.

Hij was de oprichter en musicdirector van zowel het internationale kamerorkest European Sinfonietta als het Opera Festival Alden Biesen in Belgie. In zijn vrije tijd is Vincent de Kort een fanatieke hardloper. Hij loopt twee marathons per jaar.

click for english version